Zbyt ciepły nawiew potrafi szybko zaburzyć pracę całego budynku. W hali produkcyjnej podnosi temperaturę przy stanowiskach, w magazynie pogarsza warunki składowania, a w biurze obniża komfort osób przebywających w pomieszczeniach. Sam przepływ świeżego powietrza nie wystarcza, gdy instalacja ma także obniżać temperaturę. Wtedy w kanale wentylacyjnym lub w centrali stosuje się chłodnicę dobraną do przepływu powietrza, rodzaju medium i warunków montażu.
Medium chłodzące decyduje o typie chłodnicy
Pierwszy wybór dotyczy medium. W instalacjach wodnych chłodnica pracuje z wodą lodową albo roztworem glikolu. Takie rozwiązanie sprawdza się tam, gdzie budynek ma centralne źródło chłodu i rozprowadza medium do kilku odbiorników. Chłodnica wodna odbiera ciepło z przepływającego powietrza, a regulacja odbywa się zwykle przez zawory dwu- lub trójdrogowe z siłownikami.
W układach freonowych chłodnica współpracuje z instalacją klimatyzacyjną. Przez wymiennik przepływa medium chłodnicze, na przykład R32, R410A, R407C lub R134a. Ten wariant wybiera się tam, gdzie instalacja opiera się na agregacie chłodniczym albo systemie bezpośredniego odparowania. Przyłącza cieczowe i gazowe trzeba dopasować do układu chłodniczego oraz sposobu lutowania.
Przepływ powietrza wpływa na wydajność i skropliny
Dobór urządzenia wymaga znajomości strumienia powietrza. Zbyt mała powierzchnia wymiennika zwiększa prędkość przepływu, a to może podnieść opory powietrza i utrudnić odprowadzenie wilgoci. Gdy temperatura powierzchni wymiennika spada poniżej punktu rosy, para wodna wykrapla się na lamelach. Dlatego chłodnice kanałowe wyposaża się w tacki skroplin, króćce odpływowe i, w wybranych układach, odkraplacze.
Przy większej prędkości przepływu powietrza odkraplacz pomaga zatrzymać krople wody, zanim trafią dalej do kanału. Ma to znaczenie szczególnie w instalacjach pracujących z wysoką wilgotnością, w centralach wentylacyjnych i w układach, w których za chłodnicą znajdują się filtry, przepustnice lub urządzenia automatyki.
Kształt kanału zawęża wybór konstrukcji
W kanałach okrągłych stosuje się chłodnice okrągłe, przystosowane do połączenia z rurami typu spiro. Przyłącza z uszczelką ułatwiają montaż w istniejącym ciągu wentylacyjnym. W kanałach prostokątnych dobiera się modele prostokątne, zwykle z przyłączami kołnierzowymi i tacką odciekową w dolnej części obudowy.
Osobną grupę tworzą chłodnice do central wentylacyjnych. Mogą mieć konstrukcję ramową, kompaktową albo przystosowaną do współpracy z tacką skroplin znajdującą się w centrali. Wybór zależy od miejsca zabudowy, dostępu serwisowego i tego, czy podczas pracy będzie dochodziło do kondensacji wilgoci.
Parametry doboru trzeba zebrać przed zapytaniem
Do prawidłowego doboru potrzebne są konkretne dane: przepływ powietrza, temperatura powietrza przed i za chłodnicą, wilgotność, rodzaj medium, jego temperatura na zasilaniu i powrocie, dostępne ciśnienie, wymiary kanału oraz strona podłączenia. Przy instalacjach freonowych dochodzi typ medium chłodniczego, moc agregatu i parametry odparowania.
Dobrze dobrana chłodnica nie pracuje na granicy możliwości. Utrzymuje wymaganą temperaturę nawiewu, nie powoduje nadmiernych oporów przepływu i pozwala bezpiecznie odprowadzać skropliny. Dlatego dobór warto zacząć nie od samego wymiaru kanału, lecz od warunków pracy całego układu. Wtedy urządzenie chłodzi powietrze stabilnie, a instalacja zachowuje przewidywalną pracę przez cały sezon.
